10-09-08

stress bij -271 graden onder nul

Gisteren avond dan toch maar voor alle zekerheid naar de dokter getrokken. S'morgens was men rechtervoet terug stijf na 1 keer gelopen te hebben, en voelde even pijnlijk aan dan 6 weken terug. Peesontsteking? Na 6 weken niet lopen, pillen en zalfkes en dan na 1 keer terug lopen terug actief? Men oren, ik geloofde het niet daarom richting doktoor.
Ergste van al, de dokter gelooft het ook niet meer. Ik durfde het al niet meer vragen waar hij aan dacht, en zei zo iets van "mmm, scanneke? paar maanden niet meer lopen" en hij knikte al vrij zekers van ja.
Botscan dus om te kijken of het het bot is met stress fractuur, of mischien toch iets anders, gewoon om duidelijkheid te hebben. Maar alle indicaties gaan naar een stressfractuur.
Niet normaal, na een paar weken lopen, maximum 12 km of zo. Niet normaal. En dat stoort me het meeste nu. Niet dat ik er nog een stress fractureke bij heb, maar dat die komt van zogoed als niks te doen. Enfin, eerst botscan plannen, resultaten bekijken en dan pas verder kijken wat er gebeurt. Maar een algemeen bloed onderzoek en botdensiteit bepaling staan dan toch op het programma.
Tot zolang ik terug kan lopen wil ik dus dat het warm weer blijft, overdag niet regent, en dat het licht blijft tot minstens 20h30 (ik ga niet meer vragen, want het is nu al donker om half negen, en dan zouden "ze" teveel moeite moeten doen), dus gewoon houden zoals het nu is tot ik terug kan lopen. In Belgie liefst (enfin, was da he, bestaat dan nog?). Is toch niet veel gevraagd, neen?
Moet toch kunnen? Nu de CERN de grootste Hadron collider ter wereld in gang gaat zetten om 2 plutonen met bijna 2 maal de lichtsnelheid tegen elkaar te laten vliegen moet het toch klein bier zijn om het weer te kunnen kontroleren. Een 27km lange circulaire tunnel, 100m onder de grond, overal gekoeld tot -271.25 graad celcius. Waar gaat da eindigen, dat deeltjes onderzoek, wat gaat het ons brengen kwa nieuwe inzichten en ontwikkelingen? Ik ben razend benieuwd, en hou men hart vast vandaag... weet men eigenlijk wel wat men kan verwachten van zulke nieuwe experimenten, waar het toe kan leiden (Lijden), hoe men het (en de resultaten) kan kontroleren? Ik vraag het met af.. Vroeger ook eens een beetje kwantum fysica en Einsteins therorie bekeken, wreed interessant en vrij simpel op het eerste zicht, maar het zijn maar regeltjes en formulekes, maar wat er echt allemaal diep achter zit zal een blijvend raadsel blijven denk ik. Een mens kan in het oneindige kleine gaan zoeken, en evengoed in het oneidige heelal, dat nergens stopt). Mischien vind men in beide richtingen hetzelfde en komt men tot de conclusie dat we niet bestaan? Heeft wel een voordeel, dan bestaat men stressfractuur ook niet meer.

08:38 Gepost door Streverke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

We hopen het met je mee dat stressfracturen niet bestaan...

Gepost door: Harmsie | 10-09-08

De commentaren zijn gesloten.