09-12-08

The ultimate Artur killer

Hij is slim, Artur, erg slim. Tot nu toe kon hij me steeds ontkomen. Dit is me nog nooit gebeurd. Aangezien ik nu meer dan 1 week de situatie tracht te controleren kom ik tot de conclusie dat ik niet het juiste materiaal heb om Artur te vermoorden.
De in de handel zijnde middelen zijn niet toerijkend.
Mijn ingenieuze brein is aan het werk gegaan (oei, toen verschoot ik toch wel even hoor, ik dacht dat ik ziek aan het worden was!!) en is tot de uitwerking van een nieuw uitroeiingsmiddel overgaan.
Na de evaluatie van waar het momenteel fout gaat was het tijd om een nieuw middel trachten te creeren. Wel wel, mijn hoofd doet er nog pijn van, maar ik denk dat ik de essentie van het probleem heb begrepen en ook kan oplossen.
Ik zit al een aantal avonden en nachten in mijn kelder te experimenteren met ijzeren toestanden, veren en dergelijke meer en ik denk dat ik de ultieme Artur val heb uitgevonden.
Nu moet ik ze echter nog degelijk "moordend" maken, want dat was een aspect dat ik nog even niet bekeken had. Kwestie van nog een nachtje of zo door te werken en men gevaarte moet klaar zijn. En dan gaan we ervoor.
Net zoals ik er gisteren voor ging, of beter, ervoor liep.
Na 3 maand heb ik men sloefen aangetrokken en op de finse piste 4km gelopen. Ging vlot, geen problemen. Maar vandaag voelt men voet toch wel wat ambetant als ik em zo op een bepaalde manier kantel. Da kan nu toch echt niet meer zijn he? 3 maand niks lopen, 1 keer een klein beetje en dan nog op zachte ondergrond en ik zou al terug last hebben van die stressfractuur?? Dit geloof ik zelf niet meer hoor!! Maar ik ben voorzichtig, mischien eens terug voor een botscan om te zien of het genezen is en het gewoon wat fantoom pijnen zijn of er inderdaad nog een probleem is.. Kweet het niet, vrijdag of zo zal ik nog wat lopen en daarna bepalen wat ik ermee ga doen....

14:03 Gepost door Streverke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.